Мафия сардори (79-қисм)

0

Роман Фёдорович қизи билан гаплашгач, қаттиқ ўйга берилиб кетгани боис, Шоҳруҳ билан Юлдуз индамай кутишди. Вақт жуда чўзилди. Тунни деярли мижжа қоқмай ўтказган йигит билан қизнинг уйқуси келди. Шоҳруҳ бир неча марта: “Биз кетамиз”, демоққа оғиз жуфтлади-ю, лекин индамади. Одоб доирасидан чиққиси келмади.

— Оҳ, менинг ёш дўстларим, — деди бирдан юзи ёришган Роман Фёдорович, — сизларга қандай миннатдорчилик билдиришни ҳам билмай турибман. Умуман, буни пул билан ўлчаб бўлмайди. Кўриниб турибди, иккингиз ҳам роса толиққансиз. Дам олишингиз керак. Менимча, аввал кофе ичсак яхши бўларди. Уйқуни қочиради. Аммо бунақанги чарчаган одамга кофенинг таъсири бўлмаса керак.

— Раҳмат. Биз кета қолайлик. Кофени кейинроқ ичармиз. Йўқса, мен турган жойимда ухлаб қоламан, — деди Шоҳруҳ ва Юлдузнинг қўлидан ушлади.

Роман Фёдорович уларни ортиқ ушлаб туришга мажбур қилмади. Зотан, унга ҳам шуниси маъқул эди. Чунки режасини яхшилаб пишириб олади. Шундай қилсинки, Шоҳруҳ тинчланиш, Юлдузни унутиш учун Оксанага уйлансин.

Юлдуз машинага ўтиришлари билан Шоҳруҳнинг елкасига бош қўйганча, жонига қасд қилинганидан бехабар, уйқуга кетди.

* * *

Рамиз-Февзи навбатдаги омадсизликдан кейин қўлидаги пиво идишни ерга уриб синдирди. Йигитларига бир-бир қараб чиқди. Қўлини чўнтагига тиқиб тўппончасининг дастасидан ушлади, сўнг қўлини яна чиқариб олди-да, бурилиб хонасига кириб кетди. Ҳовлида икки ёрдамчиси бир-бирларига қараганча қолаверди. Асаблари таранглашди.

— Ўлдираман! — деди Бомба Рамиз-Февзи кириб кетган тарафдан кўзини узмаскан. — Бошқа сабрим қолмади.

— Ўзингни бос, — деди унинг шериги қўлидан ушларкан, — эртага ошнаси Италиядан келади. Агар келиб, мана шу маразни топмаса, ҳолимизга вой. Бу падар лаънати аслида қўғирчоқ. Ҳаммамиз ҳақимиздаги маълумотларни ўша падар лаънатига бериб қўйибди. Мабодо бу эшакка бирон кор-ҳол бўлса, қочган тақдиримиздаям топиб олишади. Уқдингми, Бомба?!

У гапини тугатиши билан Рамиз-Февзи уйдан чиқди. Лабида сигарет, қўлида тўппонча. У бармоғи билан имлаб йигитларини ёнига чорлади. Иккала ёрдамчининг ҳам бирдан дами ичига тушиб кетди. “Тамом, ҳозирнинг ўзидаёқ отиб ташлайди”, деган хаёлга боришди улар. Ва хожаларининг ёнига бир-бир қадам ташлаб боришди.

— Бундан кейин, — деди Рамиз-Февзи, — банкир билан унинг қизини кузатиш учун тўрт кишини қўясизлар. Уларга топшириқ: биринчи имкониятдаёқ ота-болани йўқ қилишсин. Сенлар вокзалга борасанлар. Ҳозиргина хабар қилишди, Тожикистондан мол етиб келибди. Яхшилаб текширинглар, Шиқир афғонникининг ўрнига ўзиникини босворган бўлмасин. Жа устаси фаранг бўп кетишди ярамаслар.

— Хўжайин, — деди ичида қувонган Бомба, — афғонникиниям абжағи чиққан ҳозир. Анави паразитлар босиб олганларидан кейин тоза молни сохталаштириб юборишди. Одам мутлақо кайф қилмайди. Бунинг устига, нархи осмонда. Айтишларича, махсус кимёвий кукун қўшишаётган эмиш.

— Вой ярамаслар-эй, шунча нарсага эга чиқишгани каммиди?! Неча фоиз қўшилма бор?

— Адашмасам, ўттиздан каммас. Эсингизда бўлса, ўтган ойда қоғоз фабрикаси хўжайинининг эркатойига икки доза бергандим, лекин таъсири жуда кам бўлди. У қайтиб сўрамади. Демак, наркоманга айланмаган.

— “Саната”дан беринглар янаги сафар. Ўтган йилгисидан қолганми?

— Ўзимиз учун асраб қўйибмиз. Ундан кейин европаликларнинг қизиқиши катта “саната”га. Икки баробар қимматига сотамиз, хў-жайин.

— Қанча бор?

— Икки юз.

— Оз, лекин ҳозирча етарли. Беш килосини олиб қолинглар-да, қолганини сотворинглар. Ҳа, пул тўғри Кипрга бориб тушсин. Мен ҳисоб рақам бераман. Дарвоқе, “Копток”нинг пуллариям шу ёқда экан. Билинглар-чи, кунига неча фоиздан олаётган экан?

— Хўп.

— Боринглар.

Рамиз-Февзи тўппончасини чўнтагига тиқди-да, хонасига кириб кетди. Пиво ичди. Телевизорда беҳаё фильм томоша қилди. Кейин ўзи ҳам нозик вужудни қўмсаб қолди. Йигитларига топшириқ берди. Улар дарров ўн саккиз-ўн тўққиз ёшдаги қизлардан тўрттасини топиб келишди. Иккитаси сариқ сочли эди. Айнан шуларни олиб қолди.

Бир соатдан кейин толиқди ва ухлаб қолди. Тушига алламбалолар кирди. Қўрқиб уйғониб кетди. Дарров ёстиғи тагидаги тўппончасини қўлига олиб, эшик-деразага қаради. Ҳеч қанақанги хавф йўқ. Ёнида бир сариқ сочли қиз онасидан янги туғилгандек қиёфада ухлаб ётибди. Рамиз-Февзи бошини ёстиққа ташлади. Тушини эслади. Агар ўша воқеа ўнгидан келиб қолса нима қилади? Ахир уни пешонасидан отишди, оғриқ туйди. Жуда ёмон оғриқ, лекин ўлишга улгурмади. Айни нафаси қайтган маҳали уйғониб кетди. Биринчи марта ўлимдан қўрқди. Бундан ҳам даҳшатлиси — хориждаги банкка қўйилган пулни акасига айтолмай кетишдан қўрқди. Пуллар акасининг номида, лекин энг яқин қариндоши буни билмайди. Рамиз-Февзи ўлимидан олдин айтади.

Унинг боши оғриди. Қип-яланғоч қизни турткилади. Сариқ сочлари ёстиқ устида ёйилиб ётган, ажойиб тушлар кўраётганидан юзида ним табассум пайдо бўлган қиз:

— Яна озгина, яна озгина, — деди-ю, ухлашда давом этди.

— Тур ўрнингдан, ярамас! — деб бақирди Рамиз-Февзи. — Бошимнинг оғриғига дори топиб кел!

Бундан бир неча соат аввалги эркалашлар, силаб-сийпашларнинг бари зумда қаҳрга айланди. Қиз чўчиб уйғонди. Шоша-пиша устига ипак халатини илди. Уйқуга тўймаган кўзини ишқалаб, қадамини тезлатди. Чунки бунақа асабийлик билан буйруқ берилганида хонада ортиқ туриш мумкин эмасди. Мабодо озгина туриб қолсанг борми, бошингга итнинг куни тушиши муқаррар эди. Ҳозир эшик остонасига етиб борган Соня буни жуда яхши биларди. Илк келган куни роса калтакнинг тагида қолган.

Ҳали ўн еттига кирмаганди. Дискотекага борувди, чиройи бошига етди. Дарров Рамизнинг одамлари илғаб қолишди-да, хўжайинга инъом қилишди. Албатта, ҳақиқий Рамизга. Иш ниҳоясига етиб, юрак-бағри қонга айланган Соня гарангсиб турганида, Рамиз унга “Йўқол!” деб бақирди. Ўшанда Соня бир муддат туриб қолди. Ҳар дақиқада қаҳр-ғазаби зоҳир бўлиб турадиган Рамиз уни аёвсиз тепкилашга тушиб кетди. Қиз унинг калтакларидан фақат ҳушидан кетибгина қутулди. Кейин бир ҳафта даволанди. Шу-шу, ишрат ниҳоясига етадими, етмайдими, буйруқ берилиши билан югуриб кетадиган бўлди.

Рамиз унга чап биқинидаги нўхатдай холини силатишни яхши кўрарди. Сонянинг қўли ўша жойга текканида у бирдан кўзини юмар ва бир муддат тек қотарди. Лекин орадан маълум вақт ўтгач, негадир ўша хол йўқолиб қолди. Соня бир неча марта холнинг йўқолиб қолганини сўрамоққа оғиз жуфтлади-ю, лекин сўраёлмади. Қўрқди. Кейинчалик эътибор қилса, Рамизнинг хатти-ҳаракатиям сусайгандай. У нега бунақа бўлаётгани ҳақида кўп ўйлади. Бироқ ўйининг охирига етолмади. Сўнг қўл силтади. Агар бундан бир неча дақиқа муқаддам Рамизнинг холини силагани тушига кирмаганида, хол бутунлай эсидан чиққан эди. Ҳозир дорини олиб келгунича шу ҳақда хаёл сурди. Рамиз-Февзи яна бошини ёстиққа ташлагач, чўмилиб чиқиб сочини қуритаётганида, Бомба унинг орқасидан келиб қучоқлади. Соня тек турди.

— Шеф сезиб қолса, иккаламизга ҳам ёмон бўлади, — деди.

Бомба унинг гапига эътибор қилмади. Ютоқиб бўйинларидан ўпишга тушиб кетди. Шу пайт Соня ўзи ҳам сезмаган ҳолда:

— Холинг борми? — деб сўраб юборди.

Бомба дарров қилиғини бас қилиб, қизнинг мовий кўзларига тикилди.

— Қанақа хол? — деди ҳайрон бўлиб.

— Хол… Йўқ, ўзим шундай.

— Бекорга сўрамайсан, гапир.

Соня Рамиз-Февзининг эшигига бир қараб қўйди-да:

— Шефнинг биқинида холи бор эди, негадир ҳозир йўқ, — деди.

— Бошқа жойига ўтиб кетгандир, — дея ҳиринглади Бомба.

— Холини силасам, унга жудаям ёқарди.

— Энди ёқмаяптими?

— Хол йўқ деяпман-ку! Мабодо олдириб ташладимикан?

— Унинг яқин орада дўхтир билан кўришганини эслолмайман, — деди пешонаси тиришган Бомба, — лекин ғалати гапни айтдинг. Аниқлаштираман. Бошқа бировга гуллаб юрма, оқибати ёмон бўлади.

Бомба дарров унинг ёнидан узоқлашди. Одатда, бундай пайтда унинг калласи яшин тезлигида ишларди. Тез фикрлаб, тез қарор чиқарарди.

Холдан хабари бўлган яна бир одам, бу — Рамиз-Февзининг орқасини уқалаб қўювчи семиз хотин. Рамиз уни қаердан, қачон топиб келган — ҳеч ким билмайди. Рамиздан бошқа биров ҳеч қачон унга ўзини уқалатмайди. Сабаби, аёл семиз бўлгани учун бармоқлари шунақанги кучли, чайирки, одамнинг суякларини қасирлатиб юборади. Рамиз унга қандай чидайди, ҳамма ҳайрон. Бироқ охирги пайтларда у ҳам безиб қолган, шекилли, “маcсаж” олмай қўйди.

Бомба тўғри унинг ёнига борди.

— Яхшиям келдинг, зерикиб ўлай деяётувдим, — деди уқаловчи хотин кафтларини бир-бирига уриб ишқаларкан.

— Шеф ҳеч қачон бекор қўймасди-ку, — деди Бомба ўзини ҳеч нарсани сезмаганга олиб.

— Шеф… Шеф охирги марта икки ой аввал орқасини уқалатганди. Ўшанда шунақанги нозиклашиб қолибдики, қиз боланинг баданини ушлагандай бўлдим. Одам жуда ғалати бўларкан. Илгари миқ этмай ётадиган шеф, қўлимни этига сал қаттиқроқ ботирсам, ўкириб юбораверди. Мажбур бўлдим силаб-сийпаб чиқариб юборишга, — деди уқаловчи хотин бир дона сигаретани лабига қистириб тутатаркан, — шу бир-икки кунда ҳайдаб юбормасайди, деган хаёлга бораман баъзида.

— Менимча, озгина тоблари бўлмай қолган. Яна сиз эҳтиётсизлик қилиб, шефнинг энг яқин ёрдамчисига ҳамма гапни айтиб ўтирибсиз.

— Биламан. Лекин қўрқмайман. Нари борса, ўлдириб юборасизлар. Яшаш жонимга тегиб кетган. Ўзимни-ўзим ўлдиришга қўрқаман, сенлар ўлдирсанглар осонроқ бўлади.

Бомба ишшайди.

— Мен, тирик жон борки биздан зир титрайди, деб ўйлаб юрарканман. Аммо, мана, адашганимни билиб турибман. Лекин нима бўлган тақдирдаям тилингизга эҳтиёт бўлганингиз маъқул. Ҳа, эсимдан чиқай дебди, илгари шеф сизнинг ёнингиздан чиққанида жуда хурсанд бўп кетарди. Сабабини ҳеч билолмасдим, — деди.

— Ҳе, — деб кулди уқаловчи хотин сигарета тутунини мароқ билан ичига ютиб чиқараркан, сўнг кулдонга тамакисининг кукунини қоқди-да, бироз ўйланиб тургач, деди: — Унинг холи бор, аммо охирги марта уқалаётганимда ўша холни кўрмадим. Одатда, холга тегинсам, шефнинг нафас олиши тезлашарди. Кўзини юмиб оларди. Ҳайрон қолардим. Одам холдан ҳам кайф оладими, деб.

— Хол қаёққа йўқолди? — сўради Бомба аёлга тикилиб.

— Мен қаёқдан билай? Кайф олиш жонига теккан бўлса, кестириб ташлагандир? Буни қара, умуман ўрниям йўқ.

— Тушунарли, — деб иржайди Бомба, — бизга нима, тўғрими? Майли, мен кетдим. Қиладиган ишларим бор.

— Шошма, орқангни эзғилаб қўяман.

— Ажалимдан беш кун олдин ўлишни хоҳламайман. Бўпти, омон бўлинг, хоним.

У ниманидир англаганидан, тўғрироғи, топганидан жудаям хурсанд эди. Фақат буни охиригача етказиш керак. Аввал уйига бориб, ҳаммасини бир сихга тизиб чиқмоқчи, кейин шунга қараб иш қилмоқчи бўлди-ю, ичидаги ҳаяжони йўл қўймади. Шеф ҳақида кимгадир айтгиси келаверди. Албатта, салгина ортиқча ҳаракати ўзига ёмон бўлишини у яхши биларди. Аммо ким биландир бу ҳақда гаплашиши ҳам шартдай эди унинг назарида. Рамиз мабодо ўзгариб қолган бўлса, манави нусхани тезлик билан йўқ қилиб юбориш керак эди.

Нуриддин ИСМОИЛОВ

(Асарнинг кейинги қисмларини яқин соатларда ўқийсиз)

Аввалги қисмларни ўқиш учун қуйидаги ҳаволаларни босинг:

Мафия сардори (1-қисм)

Мафия сардори (2-қисм)

Мафия сардори (3-қисм)

Мафия сардори (4-қисм)

Мафия сардори (5-қисм)

Мафия сардори (6-қисм)

Мафия сардори (7-қисм)

Мафия сардори (8-қисм)

Мафия сардори (9-қисм)

Мафия сардори (10-қисм)

Мафия сардори (11-қисм)

Мафия сардори (12-қисм)

Мафия сардори (13-қисм)

Мафия сардори (14-қисм)

Мафия сардори (15-қисм)

Мафия сардори (16-қисм)

Мафия сардори (17-қисм)

Мафия сардори (18-қисм)

Мафия сардори (19-қисм)

Мафия сардори (20-қисм)

Мафия сардори (21-қисм)

Мафия сардори (22-қисм)

Мафия сардори (23-қисм)

Мафия сардори (24-қисм)

Мафия сардори (25-қисм)

Мафия сардори (26-қисм)

Мафия сардори (27-қисм)

Мафия сардори (28-қисм)

Мафия сардори (29-қисм)

Мафия сардори (30-қисм)

Мафия сардори (31-қисм)

Мафия сардори (32-қисм)

Мафия сардори (33-қисм)

Мафия сардори (34-қисм)

Мафия сардори (35-қисм)

Мафия сардори (36-қисм)

Мафия сардори (37-қисм)

Мафия сардори (38-қисм)

Мафия сардори (39-қисм)

Мафия сардори (40-қисм)

Мафия сардори (41-қисм)

Мафия сардори (42-қисм)

Мафия сардори (43-қисм)

Мафия сардори (44-қисм)

Мафия сардори (45-қисм)

Мафия сардори (46-қисм)

Мафия сардори (47-қисм)

Мафия сардори (48-қисм)

Мафия сардори (49-қисм)

Мафия сардори (50-қисм)

Мафия сардори (51-қисм)

Мафия сардори (52-қисм)

Мафия сардори (53-қисм)

Мафия сардори (54-қисм)

Мафия сардори (55-қисм)

Мафия сардори (56-қисм)

Мафия сардори (57-қисм)

Мафия сардори (58-қисм)

Мафия сардори (59-қисм)

Мафия сардори (60-қисм)

Мафия сардори (61-қисм)

Мафия сардори (62-қисм)

Мафия сардори (63-қисм)

Мафия сардори (64-қисм)

Мафия сардори (65-қисм)

Мафия сардори (66-қисм)

Мафия сардори (67-қисм)

Мафия сардори (68-қисм)

Мафия сардори (69-қисм)

Мафия сардори (70-қисм)

Мафия сардори (71-қисм)

Мафия сардори (72-қисм)

Мафия сардори (73-қисм)

Мафия сардори (74-қисм)

Мафия сардори (75-қисм)

Мафия сардори (76-қисм)

Мафия сардори (77-қисм)

Мафия сардори (78-қисм)

Сиз ҳозир hordiq.uz сайтидасиз. Янгиликлардан ўртоқларингизни ҳам хабардор қилинг:

ФИКР БИЛДИРИШ

Please enter your comment!
Please enter your name here