Мафия сардори (83-қисм)

1

* * *

— Кўрдингми, истасам қўлимдан ҳамма нарса келади! — қичқирди Оксана.

— Адашасан, — деди Юлдуз хириллаган овозда, — агар дераза ёнидаги шеригинг бўлмаганида, дабдалангни чиқарардим.

Оксана беихтиёр дераза томонга қаради ва шу заҳоти Юлдузнинг устидан ошиб, стол устига орқаси билан гурсиллаб қулади. Унинг остида қолган ликопчалар чил-чил синди. Ароқ шишаси эса, полга тушди. Оксананинг белига биров қаттиқ нарса билан ургандай бечора қизнинг умуртқаси синиб кетаёзди. Қиз оғриқнинг зўридан ўкириб юборди.

Юлдуз Оксананинг сочидан ғижимлаб пастга тортди.

— Чўчқанинг боласи! — бақирди у ғазаб билан. — Мени ўлдиргани келганмидинг?!

— Йўқ! — дея ингради Оксана. — Ҳазиллашмоқчийдим!

Юлдуз унинг кўксига тиззасини тиради.

— Қалай бўларкан ҳазиллашиш?!

— Юля, илтимос, дўхтир чақир! Белим синганга ўхшаяпти! Ногирон бўлиб қоламан!

— Жудаям яхши. Ўшанда одамларга зиёнинг тегмайдиган бўлади сен маразнинг! — деб Юлдуз унинг кўксидан оёғини олди ва ёқасидан ушлаб, бир силташда ўрнидан турғазди. — Сен ниҳоятда ожизсан. Агар отанг бўлмаса, бир кун ҳам яшолмайсан. Гапимга ишонавер. Биринчидан, ит ҳам сени ҳурмат қилмайди. Иккинчидан, ашаддий пиёнистага айланасан.

— Юля, белим оғрияпти! Ўлай агар, бир нарса бўлганга ўхшайди, чидолмайман…

Юлдуз ундан шунақанги нафратландики, уриш тугул, ёқасидан ушлаб туришга-да ҳазар қила бошлади. Оксананинг оғ-риқдан азоб чекаётгани ҳам ёлғондай туйилди. Уйидан ҳайдаб чиқармоқчи бўлди-ю, аммо улгурмади. Қўлини унинг ёқасидан олмасидан бурун, ердан чиқдими, осмондан тушдими, аввал Роман Фёдорович, кейин Шоҳруҳ кириб келди.

— Бу нима майнавозчилик?! — деб бақириб юборди банкир.

Юлдузнинг диққати Оксанада бўлганлиги боис, кутилмаган овоздан чўчиб тушиб, Роман Фёдоровичга қаради. Аммо қўлини Оксананинг ёқасидан олмади. Хонада идишлар сочилган, синган, бу ёқда Оксана бир аҳволда. Бунинг устига, у отасини кўриши билан йиғлаб юборди. Роман Фёдоровичнинг жон-пони чиқиб кетди.

— Қўйвор, ит! — деб ўкирди у саволига Юлдуз жавоб беришга улгурмасидан.

— Гапингизни ўйлаб гапиринг, жаноб! — деди ёнида турган Шоҳруҳ банкирга ўқрайиб.

Роман Фёдорович Юлдузнинг юзига шапалоқ тортмоқчи эди, бироқ Шоҳруҳнинг қараши уни шаштидан туширди. Бориб инграётган қизини бағрига босди.

— Оғрияпти, — деди Оксана кўзидан ёшини дув-дув оқизаркан, — белим синганга ўхшайди.

— Нима?! — қичқирди Роман Фёдорович. — Синган?! Тез дўхтирга чопинглар, тез!

У кейинги гапларини Шоҳруҳнинг орқасида турган йигитларига қарата айтди.

Оксана баттар энгашди. Отаси уни оёқда олиб қолишга уринишига қарамасдан, полга ўтирди. Йигитлар Оксанани икки томонидан кўтариб, ташқарига олиб чиқишди. Уларнинг ортидан Роман Фёдорович ҳам кетди. Хонада Шоҳруҳ билан Юлдуз, йўлакда уларнинг уч йигити қолди. Шоҳруҳ стаканга сув қуйиб ичмоқчи бўлганида, Юлдуз унинг қўлидан идишни тортиб олди.

— Нима гап? — деди ҳайрон бўлган Шоҳруҳ. Унинг нигоҳидан чарчоқ аломатлари кўриниб турарди.

— Анави ярамас қизнинг қўли теккан, — дея Юлдуз тез юриб ошхонага чиқиб кетди ва бироздан кейин пиёлага сув олиб келди.

Шоҳруҳ сувни ичиб бўлганидан кейин ҳам тирсагини столга қўйиб, пешонасини кафтига тираб ўтирди. Сўнг нима бўлганлигини қиздан сўради.

— Кетайлик юртимизга, — деди Юлдуз унинг саволига жавоб бермасдан.

— Сен аввал нима бўлганини айт, кетиш қочиб кетмайди, — деб Юлдузга тикилди Шоҳруҳ.

Юлдуз унинг ёнидаги стулга ўтиргач, маълум муддат жим қолди. Нигоҳини бир нуқтага қадаб, нималарнидир ўйлади. Йигитнинг қўлидан тутиб юзига босди. Чуқур хўрсингач, сўзлай бошлади.

Шоҳруҳ киприк қоқмади. Юлдузнинг сочларини силаган кўйи бутун диққатини жамлаб маҳбубасига тикилди. Қиз уни ҳамма нарсадан хабардор қилгач, жилмайди.

— Вой, аҳмоқ, келиб-келиб сени ўтмас пичоқ билан ўлдирмоқчи бўлдими? Яхшики, ўзига тиқиб олмабсан ўша пичоқни, — деди.

— Агар озгина кечикканларингда, тиқардим ҳам. У шунақанги жирканч эдики, — дея Юлдуз Шоҳруҳга қараб қошини чимирди.

— Жирканч, аблаҳ, муттаҳам, хуллас, ёмонларнинг ёмони. Лекин бунинг менга нима алоқаси бор? Ғалати қарайсан-а! — деди Шоҳруҳ.

Юлдуз кулди:

— Бир нарса эсимга тушиб кетди. Майли, қўяверинг. Кетамизми, шуни менга айтинг?

— Унда ўта кетган қўрқоқлик қилган бўламиз. Сен энди уйда ўтирасан. Кўчанинг ишларини ўзим бажараман. Бир-иккита мўлжалим бор, шуни охирига етказай, кейин кетамиз. Бу ерда ҳар куни жанжалларга қоришиб юриш мениям жонимга тегиб кетди.

Юлдуз бошқа сўз қотмади. Индамай ўрнидан туриб, стол устидаги идишларни йиғиштиришга тушди. Шоҳруҳ эса, бошқа хонага ўтиб, футбол томоша қила бошлади. У Роман Фёдорович бугун қайтиб келмаса керак, деб ўйлаганди. Бироқ у келди. Эшикни очган йигитнинг кўксидан итариб юбориб, ичкарига бостириб кирди. Унинг ортидан еттита йигит ҳам қадам ранжида қилди.

Шоҳруҳ йўлакка чиқиши билан пешонасига тўппонча мили тиралди.

— Сен менга керак эмассан! — қичқирди банкир тўппонча тутган қўлини бошқаси билан ушларкан. — Ўзим отиб ташлайман!

— Унда нимани кутиб турибсиз?! — деб ундан-да баландроқ овозда бақирди Шоҳруҳ. — Босинг тепкини!

— Йўқ! — дея чинқирди югуриб келган Юлдуз Шоҳруҳни тўсиб. — Сизни неча марталаб ўлимдан сақлаб қолганининг мукофоти шуми?!

— Мен учун қизим ҳар нарсадан азиз! Унинг аҳволи ҳозир жудаям оғир. Эҳтимол, бир умрга ногирон бўп қолар!

— Шундоқ ҳам ногирон у. Аллақачон даволатишингиз керак эди! Бундан беш-олти йил аввал қаерда эдингиз, ичиш-чекишни, эркакларга суйкалишни бошлаганида?! Бўйнимга пичоқ тираб турганидаям, индамай қараб туришим керакмиди?!

Юлдуз гапирарди-ю, титрарди. Кўзидан ёш оқарди. Аламдан, ноҳақликдан азобланаётганди у.

Роман Фёдорович тўппончасини Шоҳруҳнинг пешонасидан олиб, Юлдузнинг кўксига тиради.

— Аслида ҳамма ёқни сен буздинг! Оксана сени чавақлаб ташлашга ҳам ҳаққи бор эди. Чунки унга мумкин. У аслзода қиз! — деди у.

— Аслзода?! — Шоҳруҳ Юлдузнинг елкасидан ушлаб четга сурди. — Бўлиши мумкин. Фақат сизнинг назарингизда. Биз учун ҳеч ким. Бундан ҳам баттар сўзни айтишим мумкин эди, лекин сизни аядим. Қўлингиздаги ўйинчоқни тўғри келган жойга тирайверманг. Сизда ор-номус бўлмаса, бошқаларда бор.

Бу ҳақорат ҳаммасидан ошиб тушди. Банкир Шоҳруҳнинг ҳамма яхшиликларидан кўз юмиб, кўрсаткич бармоғини тепкининг устига қўйди.

— Шошманглар, — деган овоз келди шу маҳал ташқари эшик ёнидан.

Ҳамма, шу жумладан, Роман Фёдорович ҳам эшик тарафга ўгирилди. Чиройли кийинган, галстук таққан, малла сочини чап томонга силлиқ тараган, лабига гавана сигараси қистирган, бир қўлида кичкина ҳасса тутган эчки соқол киши иржайиб турарди у ерда.

— Икки мактаб боласи жанжаллашаётганга ўхшайди. Уят. Ҳа, ҳа! Уят. Жудаям уят. Буни ҳеч қанақасига оқлаб бўлмайди.

— Витя Тимофеевич! — деди бирдан юзига табассум югурган Роман Фёдорович. — Азиз биродарим!

У гапириш асносида қуролини костюмининг ён чўнтагига солди.

Шоҳруҳ ҳайратдан тош қотди: “Наҳотки одам шунчалик тез ўзгарса?! Бир неча сония ичида-я?!” Юлдуз ундан баттар аҳволда эди.

— Қани, бу ёққа юринглар-чи, би-ир гаплашиб олайлик, — дея кутилмаган меҳмон Роман Фёдоровичнинг қўлидан ушлаб хоналардан бирига бошлади. Аммо кирмади. Тўхтаб ортига ўгирилди-да, Шоҳруҳга юзланди:

— Кечирасиз, рухсатсиз сизнинг уйингизга бошлабман, — деди тутаб турган сигаретасини лабидан олгач.

— Ҳечқиси йўқ, бемалол, — деб жавоб қилди ундан кўзини узмай турган Шоҳруҳ.

— Раҳмат, — деди у, сўнг Роман Фёдоровичга юзланиб, ҳассаси билан банкирнинг қўриқчиларини кўрсатди, — дўстим, сенга манавиларнинг умуман кераги йўқ. Рухсат берасан, деган умиддаман.

Унинг “илтимос”и шу заҳоти бажарилди. Роман Фёдорович ғалати кайфиятда эди. Бунинг устига, у “азиз меҳмон”ни кўрган заҳоти эгаси пайдо бўлган кучукваччага ўхшаб қолганди. Ва “хўжайин”нинг амрини қулоқ қоқмай бажараётганди.

Столнинг бир тарафига Шоҳруҳ билан Юлдуз, уларнинг рўпарасига банкир, ўртага эса, “меҳмон” ўтирди.

— Қизинг маст экан, тўғрими? — сўради Витя Тимофеевич банкирдан.

— Ҳа, озроқ ичган, — жавоб қилди Роман Фёдорович.

— Озгина эмас, яхшигина отган. Кеча, ўтган куни ҳам шу аҳволда бўлган. Бунинг устига, сени ўлдирмоқчиям бўлган. Ҳар қалай, йўқ қилишларига рози бўлган.

Роман Фёдорович жавоб қилмади. Шунчаки бошини қимирлатиб тасдиқлади.

— Жудаям яхши. Унда нега сенга ёрдам берган одамларни ўлдиришга чоғландинг?!

Роман Фёдорович Витя Тимофеевичдан бунақанги гапни кутмаган шекилли, ялт этиб унга қаради.

— Азизим, — деди унга жилмайган “меҳмон”, — мени аэропортда ҳеч ким кутиб олмади. Маълумот йиғишга мажбур бўлдим. Бу кимнинг фойдасига эканини ўзинг яхши биласан.

— Ишлар кўпайиб кетди, — дея баҳона қилмоқчи бўлди банкир.

— Қўйсанг-чи, сенга ярашмайди бунақанги гаплар. Икир-чикирларга ўралашиб қолибсан. Оқибатда беш миллион бошқа банкка ўтиб кетган.

— Қизимнинг аҳволи майда-чуйда эмас, — дея ниҳоят овозини баландлатди Роман Фёдорович.

Афтидан, унинг товушига эрк бериши Витя Тимофеевичга ёқмади. У ўрнидан туриб кетди. Енгил ҳаракат билан ҳассасининг икки учидан тортган эди, бир қўлида қилич, иккинчисида ғилоф пайдо бўлди.

— Бешта дўстимизнинг бошини узган бу қилич! — деди Витя Тимофеевич. — Олтинчисининг ҳам қонини ичса ёмон бўлмайди!

Ранги докадек оқариб кетган банкир ялт этиб унга қаради. Витя Тимофеевич эса, унинг бўйнига қилич тиғини тиради.

Нуриддин ИСМОИЛОВ

(Асарнинг кейинги қисмларини яқин соатларда ўқийсиз)

Аввалги қисмларни ўқиш учун қуйидаги ҳаволаларни босинг:

Мафия сардори (1-қисм)

Мафия сардори (2-қисм)

Мафия сардори (3-қисм)

Мафия сардори (4-қисм)

Мафия сардори (5-қисм)

Мафия сардори (6-қисм)

Мафия сардори (7-қисм)

Мафия сардори (8-қисм)

Мафия сардори (9-қисм)

Мафия сардори (10-қисм)

Мафия сардори (11-қисм)

Мафия сардори (12-қисм)

Мафия сардори (13-қисм)

Мафия сардори (14-қисм)

Мафия сардори (15-қисм)

Мафия сардори (16-қисм)

Мафия сардори (17-қисм)

Мафия сардори (18-қисм)

Мафия сардори (19-қисм)

Мафия сардори (20-қисм)

Мафия сардори (21-қисм)

Мафия сардори (22-қисм)

Мафия сардори (23-қисм)

Мафия сардори (24-қисм)

Мафия сардори (25-қисм)

Мафия сардори (26-қисм)

Мафия сардори (27-қисм)

Мафия сардори (28-қисм)

Мафия сардори (29-қисм)

Мафия сардори (30-қисм)

Мафия сардори (31-қисм)

Мафия сардори (32-қисм)

Мафия сардори (33-қисм)

Мафия сардори (34-қисм)

Мафия сардори (35-қисм)

Мафия сардори (36-қисм)

Мафия сардори (37-қисм)

Мафия сардори (38-қисм)

Мафия сардори (39-қисм)

Мафия сардори (40-қисм)

Мафия сардори (41-қисм)

Мафия сардори (42-қисм)

Мафия сардори (43-қисм)

Мафия сардори (44-қисм)

Мафия сардори (45-қисм)

Мафия сардори (46-қисм)

Мафия сардори (47-қисм)

Мафия сардори (48-қисм)

Мафия сардори (49-қисм)

Мафия сардори (50-қисм)

Мафия сардори (51-қисм)

Мафия сардори (52-қисм)

Мафия сардори (53-қисм)

Мафия сардори (54-қисм)

Мафия сардори (55-қисм)

Мафия сардори (56-қисм)

Мафия сардори (57-қисм)

Мафия сардори (58-қисм)

Мафия сардори (59-қисм)

Мафия сардори (60-қисм)

Мафия сардори (61-қисм)

Мафия сардори (62-қисм)

Мафия сардори (63-қисм)

Мафия сардори (64-қисм)

Мафия сардори (65-қисм)

Мафия сардори (66-қисм)

Мафия сардори (67-қисм)

Мафия сардори (68-қисм)

Мафия сардори (69-қисм)

Мафия сардори (70-қисм)

Мафия сардори (71-қисм)

Мафия сардори (72-қисм)

Мафия сардори (73-қисм)

Мафия сардори (74-қисм)

Мафия сардори (75-қисм)

Мафия сардори (76-қисм)

Мафия сардори (77-қисм)

Мафия сардори (78-қисм)

Мафия сардори (79-қисм)

Мафия сардори (80-қисм)

Мафия сардори (81-қисм)

Мафия сардори (82-қисм)

Сиз ҳозир hordiq.uz сайтидасиз. Янгиликлардан ўртоқларингизни ҳам хабардор қилинг:

1 ТА ФИКР

ФИКР БИЛДИРИШ

Please enter your comment!
Please enter your name here