КУН КУЛГИСИ…

0

 

 

* * *

 

Эркак дўстига деди:

— Йиллар ўтгани сайин биз хотиним билан бир хил ўйлайдиган бўлиб боряпмиз.

— Нима, хотининг ҳам аёллар ҳақида ўйлай бошладими?

 

* * *

 

Аёл шаҳардаги талаба ўғлига қўнғироқ қилиб сўради:

— Болам, имтиҳонларинг қандай ўтяпти?

— Қимматлашиб кетибди имтиҳонлар, она!

 

* * *

 

Бизнесмен офисга хорижлик меҳмонларни бошлаб кирди-да, котибасига деди:

— Саломатхон, менга қаҳва, манави уч маҳлуққа эса кўк чой дамланг!

Шу пайт гуруҳ орасидан бири гап ташлади:

— Икки маҳлуққа, мен тилмочман!

 

* * *

 

Эркак ресторанда овқатлангач, официантни чақириб ҳисоб-китоб қилишини сўради. Официант ҳисоблаб бўлгач, деди:

— Бир миллион сўм бўлибди.

— Нима? Бир марта овқатланишим-а? Балки ҳамкасблик ҳурмати чегирма қиларсиз?

— Ие, сизам официантмисиз?

— Йўқ, мен қароқчиман.

 

* * *

 

Об-ҳавони нотўғри айтгани учун синоптикни ўлим жазосига ҳукм қилишди. Одамлар қатлни қай кўринишда ижро этиш масаласида баҳслашишяпти.

— Отиб ташлаш керак уни!

— Йўқ, сувга чўктириб юбориш керак.

— Бошини танидан жудо қилиш керак!

Шунда тўртинчи одам деди:

— Буни дарахтга осиб қўйиш керак. Шунда ҳеч бўлмаса шамол қай тарафга эсаётганини кўриб турардик.

 

* * *

 

Эркак дўстига деди:

— Мен хотинимга туғилган кунида бриллиант кўзли узук совға қилдим.

— Э, шуям совғами, оғайни? Каттароқ, арзийдиганроқ совға олсанг бўларди-ку! Масалан, машина!

— Сен машинанинг қалбакисини ҳеч кўрганмисан?..

 

* * *

 

Судья ўтирганларга деди:

— Агар яна кимда ким «Йўқолсин судья!» деб қичқирса, суд залидан ҳайдаб чиқараман!.. Айбланувчи, бу сизга тегишли эмас!

 

* * *

 

Қушлар дўконида.

— Сизларда сичқонга қарши дори борми?

— Ҳа.

— Мазалими?

 

* * *

 

— Жоним, менинг севгимни рад этсанг, ўзимни поезд остига ташлайман.

— Тўхтанг, ўйлаб олай, поезд барибир эртага жўнайди-ку!

 

* * *

 

— Хўш, Булутвой, нега ёзган диктантингда қаторларни ташлаб-ташлаб кетибсан?

— Реклама учун жой қолдирдим!