АЛЛОҲНИНГ БУЮРГАНИ

0

Қадимда бир Художўй ҳадисшунос савобгўй инсон бўлган экан. Унинг бир нечта шогирдлари ҳам бўлиб, уларга ислом динидан таълимот берарди. Уни кўриш, зиёрат қилиш учун узоқ ерлардан одамлар келиб туришарди. Шу инсоннинг завжаи ҳалоллари эса ўта бетартиб, нопок, оғзидан боди, кириб шоди чиқарди. Келган меҳмонларни унча хушламасди.
Шунда шогирдлардан бири:

“Устоз сиз бир буюк инсонсиз. Қанчадан-қанча инсонлар сизни таълимингизга, сизни кўришга муштоқ, лекин нега аёлингиз бунча бефаҳм, намозсиз. Яна дангасаю сиз унинг жавобини бермайсиз? Эй, қўйинг ундай хотинни”,-  деганда.

Устози шундай жавоб қилди:

“Шу хотинимнинг бир савоби Аллоҳимга хуш ёққанки уни менга маҳрам қилиб берди. Менинг қайсидир ишим ёқмагани учун уни менга хотин қилиб берди “, -дебдилар.
Бу дунёда ҳеч нарса жавобсиз қолмайди!