Парвардигоримга ҳамду сaнолар бўлсин!

0

Ёш йигит Каъбада туриб фақат:
«Эй тўғриларнинг, ҳаромдан ҳазар қилган бандаларининг ёрдамчиси – АЛЛОХИМ, Сенга ҳамду санолар бўлсин!» – дея такрорларди. Ёнидаги кишилардан бири ҳайратланиб сўради:
– Биродар, нега фақат 1 та жумлани қайтаряпсиз, бошқа сўрайдиган тилагингиз йўқми? Йигит бир сония жим тургач, ўз ҳолатига шундай изоҳ берди:
– Бундан 7-8 йил олдин ҳам зиёратга келганимда, Каъбадан минг тилла танга солинган ҳамён топиб олдим. Ичимда васваса бошланди: «Олтинларни олу чўнтагингга сол. Энди улар сеники, истаганингча сарфласанг бўлади… «Лекин бу гаплар шайтондан эканлигини ўз – ўзимга уқтирдим:

» Йўқ, бу пуллар меники эмас, улардан фойдаланишим ҳаром».

Шу асно:
«Ҳамёнимни йўқотдим, топиб олган борми?» – деган овоз эшитилди. Ҳалиги одамдан ҳамённинг таърифини, ичида қанча пул бўлганлигини сўрадим. Гапларидан ҳамён унга тегишлилиги маълум бўлди – омонатни эгасига топширдим. У менга суюнчи деб 30 тилла танга берди. Қўлимда пул билан бозорга йўл олдим ва у ерда бир асир болани мақтаб сотишаётгани устидан чиқдим. Бояги боланинг тоза – покизалиги эътиборимни тортди. Нархини сўрадим, 30 тилла эканини айтишди. Пулни бериб, асир болани сотиб олдим. Орадан бир- икки йил ўтди. Бола менга одоб ва садоқат билан хизмат қилди. Бир куни у билан бирга кетар эканмиз, қаршимиздан уч киши чиқди.

Шунда бола менга:
«Хожам, сизга бир сирни очай – мен Форс амирининг ўғлиман. Келаётган кишилар эса отамнинг одамлари. Улар мени сотишингизни сўрайдилар, сиз яхши одамсиз, 30 минг олтиндан камига кўнманг. Қўрқманг, улар сизга зарар етказишмайди», деди. Шундай қилиб асиримни ўттиз минг тиллага сотдим. Бу пуллар билан катта тижорат бошладим ва тез орада бойиб кетдим. Шундай кунларнинг бирида яқинларим: «Обрўли бир оиланинг қизи бор, отаси яқинда вафот этди. Сени шу қизга уйлантирмоқчимиз», деб қолишди. Мен рози бўлдим. Тўй бўлди, никоҳ кечаси келиннинг сеплари орасидаги бир ҳамён диққатимни тортди.

Рафиқамдан:
«Бу нима?» – деб сўрадим. У:
«Отамнинг ҳамёнлари, ичида 970 тилла танга бор. Отам бу ҳамённи бир йили Каъбада йўқотган, топиб берган кишига 30 тангасини берган эканлар. Қолганини эса менга ҳадя қилиб, сепимга қўшганлар». Қарангки, ўшанда Каъбада мен топиб олган олтинлар аслида ҳам ризқим экан. Агар эгасига бермаганимда ҳаром йўл билан келган бўларкан. Демак, тақдирдан ўзгаси йўқ, насибдан бошқаси йўқ… Менга ёрдам бериб, ҳаромдан сақлаган, мўл – кўл ризқ, неъматлар ато этган Парвардигоримга ҳамду сaнолар бўлсин!