КУН КУЛГИСИ…

0

 

 

* * *

 

— Тақдир, ҳой тақдир! Менга ақлли, гўзал, мени бутун борлиғи билан севадиган, «осмондаги ойни олиб бер» деб хархаша қилмайдиган, қучганимда ҳадеб ўзини тарозига солавермайдиган қизни ҳадя эт!

Интернет бир силтанди-да, қуйидаги жавоб мониторда намоён бўлди:

«Сизнинг сўровингиз бўйича ҳеч нарса топилмади.»

 

* * *

 

Дўконга бир эркак кириб сотувчидан сўради:

— Манави велосипед ғалати экан. Бунинг нима каромати бор?

— Бу велосипед-тандем деб номланади. Хотинингиз билан бирга хоҳлаган жойга кетаверишингиз мумкин.

— Менинг хотиним велосипед ҳайдашни билмайди.

— Айни муддао. Орқа ўриндиқда ўтириб, педални айлантириб кетса бўлди. Рулни сиз бошқарасиз.

— Зўр экан. Менга қаранг, мана шу олдиндаги педалларни ечиб ташласа бўлмайдими?

 

* * *

 

Муаллима 1- синф ўқувчиларига бўлишни ўргатяпти. Доскага 2: 2 рақамини ёзди-да, сўради:

— Болалар, бу нимани англатади?

Орқа партада ўтирган бир ўқувчи бор овозда бақирди:

— Дурангни!

 

* * *

 

— Азизим, мени севасизми?

— Нима десам экан? Ҳа, севаман.

— Ўша «Нима десам экан»сиз айтинг.

— Яхши, севаман.

— «Яхши»сиз айтинг. Йўқ, яхшиси, «Сени жонимдан ортиқ севаман» денг.

— Сени жонимдан ортиқ севаман.

— Алдаяпсиз.

— Алдамаяпман. Чунки сенга уйланганимдан бери мана шу жонни кўришга кўзим йўқ.

 

* * *

 

Бешинчи синф ўқувчисидан сўрашди:

— Бўривой, кимни кўпроқ яхши кўрасан? Укангними, опангними?

— Укамни. У кундалигимни ахлат идишга ташлаб юборган.

 

* * *

 

Икки болакай болалар боғчасида суҳбатлашаяпти:

— Мен жуда қўрқиб кетаяпман.

— Нега?

— Дадам янги машина сотиб олганда, эскисини сотиб юборганди.

— Шунга қўрқаяпсанми?

— Йўқ, менга айтишдики, ойим яқинда янги ўғил сотиб олмоқчи эмиш

 

* * *

 

Муаллима бешинчи синф ўқувчиларининг бирини турғазиб сўради:

— Ҳайратга соладиган тасодиф ҳақида бирор мисол айта оласанми?

— Ҳа, айтишларича, дадам билан ойимнинг тўйи бир кунда бўлган экан.

 

* * *

 

Дангаса дўстига деди:

— Мен илонга айланиб қолишни хоҳлайман.

— Нега?

— Ишга судрали-иб борардим.

 

* * *

 

— Ошна, хотиним мен билан ажрашмоқчи шекилли.

— Бу гапни қаердан олдинг?

— Кеча уйга дугонасини етаклаб келди.

— Нима қипти?

— Дугонаси жа кетворган экан-да!

 

* * *

 

Она олти яшар ўғлини уришяпти:

— Қара, ҳаммаёғинг чангга ботибди! Худди ҳўтикчага ўхшаб қолибсан!.. Айтганча, ҳўтикчанинг нималигини биласанми ўзи?

— Биламан. Ҳўтикча эшакнинг боласи-да!

 

 

 

 

loading...