Мен борман,чунки биз бормиз!

0

Африкадаги бир қабилани ўрганиш учун борган антрополог олим қабила болаларига шундай ўйин таклиф қилди.

Дарахт ёнига мева тўла саватни қўйди ва: – «Ичларингдан ким биринчи бўлиб дарахт ёнига етиб келса, манави шириндан шакар меваларнинг ҳаммаси уники бўлади!”- деб эълон қилди.

У чопишга рухсат ишорасини берган пайт болалар бир-бирларининг қўлларини маҳкам тутиб, биргаликда югуришга тушишди.

Маррага етиб келиб, ютуқлари – меваларни биргаликда маза қилиб ейишди.

Мағлуб бўлган антрополог болалардан меваларни фақат бир киши қозониши мумкин бўла туриб нима учун бундай қилганликларини сўради.

Улар: -“Обоното!” деб жавоб беришди.

Бу сўз уларнинг тилида:

-“Мен борман, чунки биз бормиз!” – деган маънони англатарди.

Болалар ҳали оқ-қорани унча яхши танимаса-да, меҳр-оқибат нималигини, бир киши бахтиёр бўлиб, қолганлар бахтсиз бўлса, бу бахтиёрлик татимаслигини яхши билар экан…

 

Манба: @Tafakkur3