БИ-ИР КУЛИШМАЙМИЗМИ ?

0

* * *

Келин эрталаб туриб қараса, қайнонаси машинасида йўлга отланяпти. У сўради:

— Ойи, эрталабдан қаерга отландингиз?

— Қабристонга, қизим, қабристонга!

— Вой, машинани ким уйга олиб келади унда?

* * *

Бешинчи синфда ўқийдиган бола уйга келиб онасига деди:

— Ойи, мени мактабдан ҳайдашди.

— Нега ҳайдашади?

— Билмадим, қисқартиришга тушиб қолдим шекилли.

* * *

Болалар боғчасида бир болакай янги келган боладан сўради:

— Сен неча ёшдасан?

— Тўрт ёшда.

— Отинг нима?

— Эшмат.

— Танлаган қизинг борми?

— Йўқ.

— Э, унда тўртмас, уч ёшдайкансан.

* * *

Беш ёшли болакай бувиси (онасининг ойиси) дан сўради:

— Буви, одамнинг қони ширин бўладими?

— Мен қаердан билай?

— Дадам «Бувинг қонимни ичяпти», деди-ку!

— Дадангда мия йўқ.

— Тўппа-тўғри, миясини ўтган йили еб қўйган экансиз.

* * *

Саксон ёшли қария 18 яшар қизга уйланиб, тўққиз ойдан сўнг туғруқхонага олиб келди. Врач деди:

— Қойилман, бобой! Бунинг сири нимада?

— Моторни парваришлаш керак, болам.

Келаси йил яна ўша қария ёш хотинини туғруқхонага олиб келди. Врач: — Бобой, беш кетдим! Бунинг сири нимада?

Қария: — Мотор ҳамиша жанговар ҳолатда бўлиши лозим.

Учинчи йили яна ўша қария ёш хотинини туғруқхонага олиб келди. Бу гал ҳам ўша врач ўтирган экан. Хотинининг кўзи ёригач, чиқиб қарияга деди:

— Бобой, моторнинг мойини алмаштирмасангиз бўлмайди шекилли, болангиз қоп-қора туғилди.

 

* * *

Россиянинг 1- телеканали орқали намойиш этиладиган «Мўъжизалар майдони» телешоуси бошловчиси Леонид Якубович ишдан сўнг уйига келди. Хотини бу вақтда жазмани билан ўтирганди. Эри келганини сезди-ю, жазманини шкафга беркитди ва икки қўлини ёйганча шкафни тўсиб туриб олди-да, ўзига ҳайрон қараб қолган Якубовичга деди:

— Ҳозироқ ўттиз минг кўкида бераман, биз бу шкафни очмаймиз!

* * *

— Ошна, кимсасиз саҳрода қандай қилиб шерни тутиш мумкин?

— Бунинг йўли осон. Мушукни тутиб оласан-да, шерман деб бўйнига олмагунча калтаклайверасан.

* * *

Қиз йигитга деди:

— Ҳазилларингиз аҳмоқона! Ўзингизам ғирт аҳмоқсиз!

— Илтимос, менга турмушга чиқинг!

— Вой, кечиринг! Сиз… Ростдан айтяпсизми?

— Йўқ, ҳазиллашдим, ҳазиллашдим.

* * *

Аскар полк командирига ҳисоб беряпти.

— Сизнинг йўғингизда полкимизда ҳеч қандай кўнгилсизликлар, қонунбузарликлар кўзга ташланмади. Оддий аскар Иванов!

— Иванов дейсанми?

— Худди шундай.

— Миллатинг нима ўзи?

— Чукча.

— Унда нега фамилиянг Иванов?

— Уставда шундай ёзилган.

* * *

Эркак танишига ҳасрат қиляпти.

— Одамлар жуда шафқатсиз ва маданиятсиз бўлиб кетишибди.

— Нега? Ўша одамлар сенга нима ёмонлик қилди?

— Э, кеча тунда бардан чиқиб уйга кетаётгандим. Иккала қўлимниям эзғилаб ташлашди.

* * *

Эркак дўстига деди:

— Мен ҳаётим давомида икки марта уйландим. Аммо иккаласиям омадсиз кечди.

— Нима учун? Қанақасига?

— Масалан, биринчи хотиним мени ташлаб кетиб қолди, иккинчисини ҳайдаб ҳам кетказа олмаяпман.

* * *

Болакай бувисидан сўради:

— Бувижон, нега кўзларингиз катта?

— Сени яхшироқ кўриш учун, болажоним.

— Нега қулоқларингиз катта?

— Сени яхши эшитиш учун.

— Нега бурнингиз катта?

— Эй, Ара, аввал ўзингникига боқ!

* * *

Қизалоқ дорихонага кирди-да, йиғлай бошлади. Сотувчи сўради:

— Нега йиғлаяпсан?

— Ойим дорига жўнатувди, номини эсимдан чиқариб қўйдим… Аммо таркибида «гидроксиметиламино-трифенилацетат…» моддаси борлиги эсимда.

* * *

Тўрт ёшли болакай югуриб бориб итнинг думини силай бошлаганди, ойиси наридан туриб қичқирди:

— Қўй, итга тегинма, тишлаб олади ҳозир!

— Ҳечам-да! Итлар дум тарафи билан тишламайди.

* * *

Болакай отасидан сўради:

— Дада, тош асри нима дегани?

— Тош асрими? Тош асрида ҳамма нарса тошдан ясалган.

— Ие, компьютерлар ҳам тошдан ясалганми?

 

 

 

loading...