«Хотин бўлиш қийинми?»
«Рафиқа бўлиш фақат исм эмас, бу катта масъулият ва матонат мактабидир. Бу йўлнинг энг қийин бекатлари эса қуйидагилардир:
-
Сукут сақлай олиш: Эрнинг ғазаби келганида, тилни тийиб, битта гапдан қолиш — мағлубият эмас, балки доноликдир.
-
Меҳр кўрсатиш: Вақт алламаҳал бўлса-да, чарчоқни енгиб, унинг олдига иссиқ овқат қўйиш — ҳақиқий ғамхўрликдир.
-
Тилни аяш: Энг аламли гаплар тил учига келиб турганда ҳам, уни ранжитмаслик учун ичига ютиш — катта қалб эгасининг ишидир.
-
Ҳурмат ва масофа: Унинг шахсий ҳудудига дахл қилмаслик, қанчалик қизиқ бўлмасин, телефонини титмаслик — ўзаро ишончнинг пойдеворидир.
-
Кечиримли бўлиш: Ҳаёт ташвишларидан толиқиб, аламни сиздан олганида, буни тўғри тушуниш ва гина қилмаслик — сабрнинг олий намунасидир.
-
Табассум ҳадя қилиш: Кайфиятингиз қандай бўлишидан қатъи назар, уни остонада илжайиб кутиб олиш — хонадоннинг файзидир.
-
Итоат ва дуо: Нафсга ёқмаса-да, итоат эта билиш ва хафа қилган кезларида ҳам ҳаққига самимий дуо қилиш — аёлнинг маънавий кучидир.
-
Ибратли оналик: Отасининг камчиликлари бўлса-да, фарзандлар кўзида уни дунёдаги энг яхши инсон қилиб кўрсатиш — оила муқаддаслигини сақлаб қолишдир».
Рафиқалик масъулияти ҳақида…
-
Жаҳл чиққанда — сукут сақлаш.
-
Чарчаб келганда — табассум билан кутиб олиш.
-
Тил учига аччиқ гап келганда — уни аяй олиш.
-
Ўз шахсий ҳудудини — ҳурмат қилиш.
-
Хато ва камчиликларини — сир тутиш.
-
Болалар олдида отани — қаҳрамон қилиб кўрсатиш.
Буларнинг бари аёлдан нафақат сабр, балки чексиз муҳаббат талаб этади.
