Гулдай қизнинг уволидан қўрқмайсизми, ота-оналар? У келин, “бепул энага” эмас!
Инсон умри давомида қилган ҳар бир амали учун жавоб беради. Аммо шундай хатолар борки, улар нафақат бир кишининг, балки бутун бошли бир оиланинг, бегуноҳ бир инсоннинг ҳаётини заҳарлайди. Бугунги кунда айрим ота-оналарнинг «ўғлим уйланса, ўнгланиб кетар», «хотини яхши чиқса, ичишни/чекишни ташлар» деган хомхаёллари гулдек қизларнинг шўрига сабаб бўлмоқда.
«Наркоман» ўғил ва «солиҳа» келин: Бу қандай тенглик?
Бир тасаввур қилинг: бир оила йигирма йил давомида қизини ардоқлаб, кўз қорачиғидек асраб вояга етказди. Уни илмли, одоб-ахлоқли, солиҳа қилиб тарбиялади. Ниятлари — қизи муносиб бир инсон билан бахтли яшаса, фарзандлар кўриб, хотиржам бўлса.
Аммо нариги томонда жигарбанди гиёҳвандлик ботқоғига ботган, иродаси синган, ахлоқи бузилган ўғлини «уйлантириб қўйсак, тузалади» деб овунаётган ота-она турибди. Сиз ўз ўғлингизнинг иллатини яшириб, ўша солиҳа қизни ўз қўлингиз билан жаҳаннамга отаётганингизни наҳотки англамайсиз?
Ўзганинг фарзандини келин эмас, «бепул энага» ёки «даволовчи восита» сифатида кўриш қайси инсонийлик мезонларига тўғри келади? Сиз ўз оилангизнинг шаънини сақлаб қолиш ёки ўғлингизнинг вақтинчалик хурсандчилиги учун бошқа бир инсоннинг бутун умрини қурбон қиляпсиз. Сиз совчиликка борганда ўғлингизнинг иллатларини яшириб, ёлғон гапираётган лаҳзангиздаёқ келажакдаги бахтсизликка пойдевор қўясиз. Наркоман инсон билан бир ёстиққа бош қўйиш — бу руҳий ва жисмоний зулм остида яшаш демакдир. У қизнинг кўз ёшлари, тунлари қўрқувда ўтириши, туғилажак майиб-мажруҳ фарзандларнинг уволи кимнинг бўйнига тушади?
Уйланиш — шифохона эмас! Аёл киши — эркакни тарбиялайдиган мураббий ёки гиёҳвандликни даволайдиган шифокор эмас. У — бахт бериш ва бахт кўриш учун яратилган жон. Агар ўғлингизнинг иродаси етмаган, сизнинг тарбиянгиз таъсир қилмаган иллатни, ҳеч нарсадан хабари йўқ бегона қиз қандай қилиб тузата олсин?
Кўп ҳолларда бундай никоҳлар бир-икки йил ичида ажрим билан тугайди. Натижада қизнинг тақдири синади, у «жувон» деган тамға билан ота уйига қайтади. Руҳий шикастланган аёл ва отасиз қолган (ёки касалванд) болалар кўпаяди. Ўғлингиз эса баттар тушкунликка тушиб, гиёҳвандликка янада қаттиқроқ берилади.
Айрим ота-оналарга мурожаат
Эй фарзандининг айбини яшириб келин тушираётган оталар ва оналар! Бировнинг гулдай қизини бахтсиз қилишдан аввал ўзингизни ўша қизнинг ота-онаси ўрнига қўйиб кўринг. Сизга ҳам шундай алдов билан фарзандингизни заҳарли ҳаётга топширишларини истармидингиз?
Қиз боланинг уволи — оғир гуноҳ. Иллатли ўғлингизни даволатиш ўрнига, унинг иллатига шерик изламанг. Сиз қутқараман деб ўйлаётган ўғлингиз эртага ўша келинни ва набираларингизни ҳам ҳалок қилиши мумкин.
Ёлғон устига қурилган иморат барибир қулайди. Бировнинг бахтсизлиги устига ўз бахтингизни қура олмайсиз. Аввал ўғлингизни соғлом ҳаётга қайтаринг, кейин эса муносиб жуфт изланг. Поклик ва нопоклик ҳеч қачон бир жойда яшай олмайди.
Бугунги куннинг энг оғриқли ва мудҳиш муаммоларидан бири — гиёҳвандлик балоси фарзандларимиз ҳаётига таҳдид солмоқда. Бу заҳри қотил нафақат жисмоний соғлиқни, балки инсон руҳиятини, оилавий бахтни ва порлоқ келажакни барбод қилади. Фарзандларимиз — бизнинг эртанги кунимиз, умидимиз ва суянчимиз. Уларни бу ботқоқдан асраш, тўғри йўлга солиш барчамизнинг муқаддас бурчимиздир.
