ҚАЧОНГАЧА «ЎЙНАШ»ЛАР ТЕЛЕВИЗОРДА ҲУКМРОНЛИК ҚИЛАДИ?
Кеча кечқурун соат 19:45 ларда экран қаршисида ўтириб, кўзларимга ишонмадим. Телеканалларимиздан бирида намойиш этилаётган навбатдаги «шоҳ асар»да шундай саҳна: бир пулдор эркакнинг ўйнаши унинг қонуний хотинига қараб, тап тортмай «Тиз чўк!» деяпти. Ҳа, нотўғри эшитмадингиз — «тиз чўк!»
Бу сериал ижодкорлари, шубҳасиз, «ҳақиқий даҳолар»! Шахсан мен уч йил тинмай, кунига 12 соатлаб ухлаганимда ҳам бундай жирканч воқеа на тушимга, на хаёлимга келарди. Бу қандай даражадаги маънавий таназзул? Бу қандай тарбия?
Телевизорни кўчага улоқтиришга бир қадам қолганда…
Ғазабим тошиб, ўша катта телевизорни кўчага улоқтирмоқчи бўлдим. Аммо «Мен кўряпман» деб қолган оила аъзоларимнинг раъйини қайтармай, «Барака топ» дедим-у, хонадан чиқиб кетдим. Хайриятки, бошқа хонада ўзимнинг кичкинагина 32 лик телевизорим бор. Вай-файга уланган, бутун дунёни кўриш мумкин. Миллий «тарбиячи»ларимиз бераётган заҳардан кўра, ўша кичкина экрандаги эркин дунё минг марта афзал экан!
