Бу нафсимни нима қилишга ҳайронман?! Ёмон очофат!..
1. Тўймас нафс ва «Яна озгина» тузоғи
Ҳайвоннинг қорни тўйса, унга бошқа ҳеч нарса керак эмас. Инсон эса бугунги қорнини ўйлаб бўлиб, эртангисини, кейинги йилгисини ва ҳатто набираларининг насибасини ҳам жамлашни истайди. Бизнинг типирчилаганимиз — аслида эртанги куннинг қўрқуви ва тўймаслик ҳиссидир.
2. Вақтнинг қадри эмас, вақтнинг тезлиги
Кун ўтиб кетаяпти. Инсон буни ич-ичидан ҳис қилади. Лекин биз кунни «яшаш» ўрнига, уни «ишлатиш»га ўрганиб қолганмиз. Кўпчилик вақт тез ўтаётганидан қўрққани учун кўпроқ иш қилиб қолгиси келади, натижада эса ҳеч нарсага улгурмай, фақат ҳалак бўлгани қолади.
3. Рақобат ва «Одамлар нима дейди?»
Бугунги дунё бизни пойгага тушириб қўйган. Қўшнининг машинаси янгиланса, танишнинг уйи битса, кимдир чет элга кетса — бўлди, биз ҳам югуришимиз керакдек туюлади. Инсонлар ўзига керак нарса учун эмас, бошқалардан орқада қолмаслик учун кўпроқ типирчилашади.
4. Хотиржамликнинг йўқолиши
Итда тиним бор, чунки унда «ўтмиш учун афсус» ва «келажак учун хавотир» йўқ. У ҳозирги лаҳзада яшайди. Одамзот эса ё кечаги хатосини ўйлаб куяди, ё эртанги муаммосини ўйлаб сиқилади. Бу икки юк одамни бир жойда тинч ўтиришга қўймайди.
Хулоса ўрнида: Кун ўтиб кетаётгани — бу ҳақиқат. Лекин ўша ўтаётган куннинг ичида «тўхташ» ва «нафас олиш»ни билган одам ютади. Типирчилаётган одам охир-оқибат қаерга боришини унутиб қўйган йўловчига ўхшайди.
