Мактаб, анави дарс берадиган кал бош ва патак соч бир тийин… Эй-й, тўхта, нега мен бир тийин бўларканман! (Видео)

Бир вақтлар мактаб деворидан сумкасини отиб, озодликка интилган ўша шўх бола ёдингиздами? У ўшанда фақат дарсдан қочяпман, деб ўйлаганди. Унга китоблар — юк, ўқитувчининг ўгити — ортиқча шовқин, синфхона эса — зиндон бўлиб туюлганди.

Аммо у бир нарсани англамаган эди: у ўша куни девордан сумкасини эмас, ўз келажагини улоқтириб юборган эди!

Китоб ўрнига ғишт, ручка ўрнига лой

Йиллар ўтди. Вақт шафқатсиз фильтр каби ҳаммани ўз жойига саралаб қўйди. Бугун ўша девордан енгил сакраб ўтган оёқлар меҳнат майдонида лой кечиб, чарчоқдан қалтираяпти. Бир пайтлар китобнинг вазнидан шикоят қилган қўллар, бугун совуқ ғишт ва оғир меҳнат юки остида қавариб кетган.

Ҳақиқат шундаки: Илмдан қочган одам, охири ҳаётнинг аччиқ зарбаларидан қочиб қутулолмайди.

Сиз нимани кўтариб юрибсиз?

Ҳаёт — адолатли тарози. Кимдир вақтида китоб кўтарди, машаққат билан илм излади — бугун у ҳурмат ва эъзоз кўтариб юрибди. Кимдир ўшанда сумкасини девордан ошириб юбориб, енгил ҳаётни танлади — бугун у бошқаларнинг оғир юкини елкасида кўтариб юришга маҳкум.

• Илм оғир эмас, илмсизлик оғир!

• Болаликдаги ялқовлик — катталикдаги азобнинг биринчи поғонасидир.

• Вақтида ўқилмаган ҳар бир саҳифа — келажакда ҳаётнинг шафқатсиз имтиҳони бўлиб қайтади.

Танлов ўз қўлингизда!

Бугун китобни танлаган инсон — эртага иззат ва шараф тахтини танлайди. Бугун машаққат билан ўқиган — эртага тинимсиз жисмоний меҳнатни эмас, балки ақл билан бошқаришни, раҳбарликни қўлга киритади.

Хулоса: Сумкани мактаб деворидан отиш бир сониялик осон иш… Лекин бой берилган келажакни ҳеч қайси девордан қайтариб олиб бўлмайди.

Илм олинг, токи ҳаёт сизни ўзининг оғир дарслари билан жазоламасин!