Миллионларни йиғлатган ва лол қолдирган мўъжиза!

Ҳаммаси география дарсидаги ўша ғалати воқеадан бошланди. Синфда мудраб ўтириб, уйқусираб: «Эртага ёмғир ёғади…» деб юборибман. Шу бир оғиз гап менинг тинч ҳаётимни остин-устун қилиб юборди.

🌧 Биринчи «каромат»

Куз. Ҳаво очиқ, аммо менинг гапимдан кейин шаррос ёмғир қуйди. Дўстим Болтабойнинг кўзлари косасидан чиқиб кетай деди: — Сен… сен полбинсан (фолбин)! – деди у ваҳима билан. Эртаси куни мактабда «Парҳат-фолбин»га айландим. Бобожоним фолбинлик гуноҳлигини минг марта айтган бўлса-да, одамларнинг саволлари тинмасди: «Сигирим қачон туғади?», «Йўқолган қўчқорим қаерда?»… Мен эса қутулиш учун таваккал жавоб берардим. Аммо қўрқинчлиси — айтганларим амалга оша бошлади!

🏔 Тоғдаги тўқнашув: Икки чол орасидаги адоват

Баҳорда бобом билан тоққа чиқдик. У ерда икки қарама-қарши дунё бор эди:

• Облоқул бобо: Елкаси кенг, бақувват, аммо 80 ёшга кириб ҳам фарзанд доғида куйган соддадил чол.

• Садир чўлоқ: Ичи қора, доим Облоқул бобога зуғум қиладиган, унинг фарзандсизлигидан фойдаланиб устидан куладиган кимса.

Бир куни Садир чўлоқ иккита қўйини Облоқул бобонинг сурувига қўшиб юборди-да, менинг олдимга келиб: «Облоқул ўғри, менинг қўйларимни ўғирлади!» деб айюҳаннос солди. Мен ҳақиқатни айтганимда — яъни қўйларни Садирнинг ўзи қўшганини билдирганимда, у юзимга шапалоқ тортиб юборди.

Ўша куни Облоқул бобонинг кампири қайноқ сутни шопириб йиғлади… Чолнинг юрагидаги фарзандсизлик яраси яна қонади.

🔥 «Бақир, ичинг тоза, балки Худо эшитар!»

Бир куни Облоқул бобо ёнимга келди. Кўзларида шундай илинж ва изтироб бор эдики, юрак чидамасди: — Парҳат, болам… Ҳамма айтганинг бўларкан. Биттагина илтимосим бор: «Облоқул бобо фарзандли бўлади!» деб уч марта бақир. Илтимос…

Мен аввалига рад этдим: «Бова, мен фолбин эмасман!». Лекин унинг чорасиз гавдаси пастга қараб кетаётганини кўриб, раҳмим келди. Тош устига чиқдим ва бутун тоғни титратиб бақирдим: — ОБЛОҚУЛ БОВА ФАРЗАНДЛИ БЎЛАДИИИИИ!

Акс-садо тоғларни тебратди. Садир чўлоқ қаердандир пайдо бўлиб, оғзимни ёпди: — Бақирма, итвачча! У фарзандли бўлса, менинг куним битади! – деб ялинди.

🛑 Натижа: Тасодифми ёки Мўъжиза?

Орадан бир йил ўтди. Бир куни мактабдан келсам, уйимизда иккита бақувват қўчқор турибди. Бобом жилмайиб суюнчи олди: — Облоқул бовангнинг хотини ўғил туғди! Исми — Саксонбой!

Бу қандай бўлди? 80 ёшли чол қандай қилиб ота бўлди? Бу менинг «кароматим»миди ёки йиллар давомида хотинини бошида кўтариб юрган, ҳеч кимга ёмонлик соғинмаган чолнинг Худога ёқиб қолганими?

Хулоса: Дунёда шундай одамлар борки, уларнинг сабри тоғларни эритади. Сиз-чи, буни мўъжиза деб ҳисоблайсизми ёки шунчаки тасодиф?