Миллионларни кулдирган даҳонинг фожиавий якуни: У қашшоқлик ва ёлғизликда қандай жон берган эди?.. (видео)

У юмшоқ, хотиржам, худди ҳамма нарса ҳақиқатан ҳам жойидадек гапиради. «Қарилик — бу гашт», — деб жилмаяди-ю, аммо кўзларида мангу мунг зоҳир.

Миллионларни кулдирган санъаткор кексайганда деярли ёлғиз қолди. Ролларсиз, саҳнасиз, ҳаёт олиб кетган дўстларсиз… У тинчгина яшар, коммунал уйнинг бир бурчагини ижарага олиб, каптарларга дон берарди… Шунга қарамай — жилмаярди.

Балки у ҳақиқатан ҳам қувончни топгандир — тонгги қуёшдан, оловдаги чойдишдан, умрини ҳалол яшаб ўтганидан.

Унинг кўзларига боқиб тушунасан: бу сўзлар шунчаки ўзидан мамнун бўлиб айтилган «қарилик гашти» ҳақида эмас. Улар тақдирни тан олиш ҳақида. Оғриқ эвазига сотиб олинган донишмандлик ҳақида.

Ва балки, айнан мана шунда — ҳақиқий буюклик мужассамдир.

Никулин, Моргунов, Вицин… Улар кетдилар, бироқ бизга энг асосий меросни қолдирдилар — ҳатто оғриқли бўлса ҳам, шодланишни ўрганиш.