БИЗ ҚАЧОН «ОДАМ» БЎЛИШДАН ТЎХТАДИК?

БИЗ ҚАЧОН «ОДАМ» БЎЛИШДАН ТЎХТАДИК?

«Сомон сувоқли деворлар, олтин қалбли одамлар…»

Бугун уйларимиз баланд, деворларимиз пишиқ, дарвозаларимиз темирдан. Аммо бир ҳақиқат борки, у тирқишлардан сизиб кириб, бўғзимиздан тутади: илгари эшиклар қулфланмасди, чунки қалблар очиқ эди!

Бугун меҳмонга бориш учун «график» тузамиз, қўнғироқ қилиб «қулайми?» деб изн сўраймиз. Аслида эса меҳрнинг ўзи энг катта сабаб, энг олий изн эмасмиди? Нима ўзгарди? Замон айланиб қолдими ёки биз ўша замоннинг чархпалагида янчилиб кетдикми?

Нега сомон сувоқли кулбаларда бахт бор эди? Камбағаллик қалбни бой қилганмиди ёки бойлик келгач, инсоний соддалик ўз жойини манфаатга бўшатиб бердими? Ўша пайтда одамлар бир-бирига муҳтож эди, шунинг учун яқин эди. Бугунги «мустақиллик» ва технология бизни бир-биримиздан шу қадар айириб ташладики, энди «келинг» деган таклиф ортида ҳам мингдан бир хавотир яширин.

Кўринмас деворлар қачон қурилди? Биз «келманг» демаймиз, лекин нигоҳларимиз билан йўлни тўсамиз. Бу қўрқувми? Ишончсизликми? Ёки сохталик кийиб олинган ҳимоя ниқобими? Бугун табассумлар кўп, аммо самимият танқис. Сўзлар чиройли, лекин ниятларнинг вазни оғир. Биз ҳақиқийликни қачондан бери амал билан эмас, «лайк» ва чиройли постлар билан ўлчайдиган бўлиб қолдик?

Афсус терапияси: Вақт машинаси ҳақидаги орзулар — бу ўтмишга эмас, ўша ўтмишдаги ПОК ЎЗИМИЗГА қайтиш истагидир. Биз сомон деворни соғинганимиз йўқ, биз ўша деворлар ичидаги хиёнат билмас самимиятни соғиндик! Агар шундай бўлса, нега уни бугун яратмаяпмиз? Самимият учун юқори технология эмас, тоза ният керак-ку!

Сўнгги савол (Виждонга хат): Замон айбдор эмас. Синовлар кимнидир тозалайди, кимнидир тошга айлантиради. Агар қалбимизда совуқлик ҳукмрон бўлса, демак, биз энг қимматли нарсамизни — Одамлигимизни йўқотяпмиз.

Вақт машинаси йўқ, азизим! Аммо тирик Қалб бор. Агар биз бугун темир дарвозаларни эмас, музлаган қалбларни очсак, ўша «олтин давр» ўзи қайтади. Чунки жаннат — бу шароит эмас, бу сен ва мен каби инсонлардир!

Хўш, айт-чи… Сен ўша «олтин қалбли» инсонлардан биримисан? Ёки сен ҳам аллақачон девор қуриб бўлдингми?

Дўстларингизга ҳам юборинг: