Миллий дўппини бошингларга қўндириб, тўйхонага бориб кайф қилинглар!.. (Видео)
Яқинда ижтимоий тармоқларда бир «даҳо»нинг «васияти»га кўзимиз тушди: «Арабнинг латтасини (дўпписини) кийиб масжидга борманглар, ундан кўра миллий дўппини бошингларга қўндириб, тўйхонага бориб кайф қилинглар!»
Бу шунчаки шахсий фикр эмас, бу — миллатнинг энг муқаддас қадриятларини бир-бирига қарши қўйиш ва маънавиятни тубанликка йўналтиришга бўлган уринишдир. Келинг, бу «маслаҳат»нинг ичини очиб кўрамиз.
1. Дўппи — имон ва ибодат рамзими ёки кайф-сафо анжоми?
Ўзбекнинг миллий дўпписи асрлар давомида ор-номус, имон ва юксак одоб белгиси бўлиб келган. Боболаримиз дўппини таҳоратсиз бошига қўймаган, уни масжидда, азиз қадамжоларда ва дуоларда муқаддас билишган.
Энди эса, кимлардир чиқиб, миллий дўппини масжиддан «қувиб», уни ичкиликбозлик ва кайф-сафо макони бўлган тўйхоналарга «таклиф» қилмоқда. Наҳотки, миллий ғурур фақат қадаҳлар жаранглаган давраларда намоён бўлса? Бу миллийликка бўлган эҳтиром эмас, балки унинг устидан кулишдир!
2. «Араб латтаси» ва сохта ватанпарварлик
Дин ва эътиқоднинг ташқи кўринишини «бегоналарники» деб мазах қилиш — бу маънавий саводсизликдир. Дунёнинг ҳар бир нуқтасида ибодат учун кийиладиган кийим бор. Уни «латта» деб аташ орқали инсон ўзининг нақадар маданиятдан йироқ эканини кўрсатади.
Агар сиз миллий дўппини чиндан ҳам севсангиз, нега уни фақат «кайф қилиш» учун тавсия этасиз? Нега уни илм масканларида, китоб жавонлари олдида ёки хайрли ишлар устида кўришни истамайсиз? Чунки мақсад — миллийликни асраш эмас, балки одамларни илоҳий ва маънавий маконлардан узоқлаштиришдир.
3. Тўйхонадаги «қадрият»нинг фожиаси
Мақола муаллифи айтган ўша «миллий алкашлар» тўйга бориб, «ибодатини» (ичкиликбозликни) қилгач, бошидаги дўпписи билан бирга лойга юмалаганда, кимнинг қадрияти оёқости бўлади? Албатта, ўша дўппини муқаддас билган миллатнинг!
Миллий дўппини маст-аласт одамнинг бошига кийдириб қўйиш — бу ватанпарварлик эмас. Бу — ўзликни масхара қилишдир.
4. Хулоса ўрнида
Бизга «масжидга борма, тўйга бор» деб йўл кўрсатаётганлар аслида миллатнинг на динини, на миллийлигини ўйлайди. Улар учун одамларнинг маънавий бўшлиқда, сархушликда ва онгсизликда юриши қулайроқ.
Эсингизда бўлсин: Тўқима «адолат» ва сохта «миллийлик» билан халқни алдаб бўлмайди. Дўппи — бу шунчаки мато эмас, у бошимизнинг тожи. Уни қаерда ва қандай ҳолатда кийиш эса инсоннинг ички дунёси ва асл қиёфасини белгилаб беради.
Масжидда — хокисорлик, тўйда — меъёр бўлиши керак. Лекин «кайф» учун миллийликни қурбон қилиш — бу инсонийликдан чиқишдир.
