Анави дўхтирларни шанба-якшанба кунлари дам олишлари зўр бўлди! Ана, энди соққани босамиз!..

«Ўзи илгари ҳам хусусий клиникаларнинг пичоғи мой устида эди. Докторнинг бир марта кўриб қўйиши 200 минг сўм, ана ундан кейин таҳлилларга жўнатардик… Хуллас, зўр эди-да. Ҳозир янаям зўр бўлди. Чунки давлат касалхоналарида ишлайдиган доктор зотининг ҳаммаси икки кун дам олади. Нима, улар дам оладиган кунлари одамлар касал бўлмайдими?! Жуда бўлади-да! Бўлгандан кейин қаерга боради? Ўлманг, хусусий касалхоналарга. У ерда эса касални унинг қариндошларига қўшиб обдон «шиллишади»… Нима, касалнинг камбағаллигига қараб ўтирамизми? Камбағал бўлса, касал бўлмасин эди. Касал бўлдими, пулини тўлаб қўйсин.

Ахир биз ҳам солиқ тўлаймиз. Ўша шанба-якшанба кунлари давлат касалхоналарида дам бўлгани билан, ходимларнинг бари бизга келишади. Ишлаб беришади. Текинга эмас, албатта. Шундай экан, касалнинг камбағаллигига ким қараб ўтиради…

Та-ак, Дубай бўлмай қолди. Ишончли жой эмас. Демак, бошқа бир ишончли давлат топишим керак. Ана шу ёқдан уй сотиб оламан. Мошина сотиб оламан. Ойда-икки ойда бир бориб, мазза қилиб дам олиб келаман. Денгизларда чўмилиб, денгиз балиқларидан еб, а! Нима дедингиз, ёмон йўлмикан…

Шу давлат касалхоналарига дам олишни берганларга раҳмат, иложи бўлса, уларнинг пешонасидан ўпиш керак!.. Ана, келишса, бир ўзим қўлбола ош қилиб берардим!»