Ўз ўлимини сотиб олган футбол афсонаси!..
У уч нарса учун туғилган эди: бепарво яшаш, тўхтамай ичиш ва илоҳий футбол ўйнаш. Унинг исми — Жорж Бест. Аммо унинг тақдири — дунёдаги энг чиройли ўйиннинг энг хунук якуни ҳақидаги достондир.
«Мен сизларга даҳони топдим!»
1961 йил. Белфастнинг чанг кўчаларида бир озғин, нимжон болакай тўп сурарди. Уни кўрган скаут Боб Бишоп «Манчестер Юнайтед»га атиги беш сўзлик телеграмма йўллади: «Менимча, сизларга даҳони топдим». Бу даҳо майдонга тушганда вақт тўхтаб қоларди. 22 ёшида у дунёни оёғи остига йиқитди: «Олтин тўп», Европа чемпионлар кубоги, Англия чемпионлиги. Уни «Бешинчи Битл» дейишарди. У футболнинг Рок-юлдузи эди. Қизлар унинг пойига йиқилар, эркаклар унга тақлид қиларди.
Чўққидан тубсизликка: 20 дақиқалик «жаҳаннам»
Аммо Бестнинг ичида бир маҳлуқ яшарди. Унинг муваффақиятлари қанчалик баланд бўлса, ичкиликка бўлган ташналиги шунчалик чуқурлашди. У шундай деганди:
«1969 йилда мен аёллар ва ичкиликни ташладим. Бу ҳаётимдаги энг даҳшатли 20 дақиқа эди».
У миллионларини машиналарга, қизларга ва қимматбаҳо ичимликларга совурди. Майдон эса унинг учун тобора торлик қила бошлади. «Юнайтед» машғулотларига келмай қўйди, сабаби — тунги клублардаги кайф-сафо ва тонгги бош оғриғи. 1974 йилда у «Олд Траффорд» кийиниш хонасида ёлғиз қолиб, болалардек йиғлади. У қайтмаслигини биларди. Ва қайтмади ҳам.
Тирик мурданинг кўзгудаги акси
Йиллар ўтди. Даҳодан фақат соя қолди. Жигари чириб битишига қарамай, у ичишдан тўхтамади. Жигар кўчириб ўтказиш амалиётидан кейин ҳам, қўлидаги дориларини ароқ билан ичиб юборди.
Бир куни у пабдаги кўзгуга қаради ва даҳшатга тушди. Кўзгудан унга афсонавий Жорж Бест эмас, балки кўзлари хиралашган, юзи сарғайган, кийимлари ўзига икки размер катта келадиган, соқолли бир чол қараб турарди. У ўз танасининг ичида тириклай чириётган эди.
Сўнгги мурожаат: «Мендек ўлим топманг…»
2005 йил. Кромвел госпитали. Дунё футбол тарихидаги энг гўзал чеҳралардан бири энди найчалар ва аппаратларга боғлаб қўйилганди. У ўлими олдидан журналистларни чақиртирди. У ўзининг сўлган, шишган ва ранги ўчган ҳолатини суратга олишларига рухсат берди.
Бу сурат бутун дунёга битта хабарни йўллади: «МЕНДЕК ЎЛИМ ТОПМАНГ!» Унинг ичида гўёки минглаб пичоқлар айланарди. У оғриқдан шунчалик тўйган эдики, агар ўлим таблеткаси берилса, уни ўйлаб ўтирмай ичишга тайёр эди.
Мангуликка кузатув
3 декабрь куни Белфаст осмони йиғлади. 100 мингга яқин одам ёмғир остида ўз қаҳрамонини кузатди. Пеле ва Марадона каби буюклар унинг даҳоси олдида бош эгдилар. Мэтт Басби айтганидек: «Унинг ҳаёти — ўз қўли билан ёзилган суиқасд хати эди».
Жорж Бест — бу футболнинг энг ёрқин чақноғи ва энг қоронғу фожиаси. У бизга шуни ўргатиб кетди: Истеъдод — бу илоҳий совға, аммо ирода бўлмаса, бу совға сени тириклай еб битирадиган лаънатга айланади.
Бугун у Белфаст қабристонида, онасининг ёнида ором олмоқда. Энди у ерда на паблар бор, на шампан виноси… Фақат футбол ва мангулик.
Эслаб қолинг: Ҳаётда ҳамма нарсани сотиб олиш мумкин, аммо соғлиқ ва бой берилган вақтни ҳеч қайси дўкондан топиб бўлмайди.
