Дўзахни орзу қилганлар!..

Инсон табиатан гўзалликка, ёруғликка ва покликка интилиб яшайди. Бироқ бугунги глобаллашув ва «оммавий маданият» асрида ўзини кўрсатиш, бошқалардан ажралиб туришнинг шундай хунук ва ваҳимали усуллари пайдо бўлдики, уларни кўриб инсон ёқа ушлайди. Жамиятда «готика», «вампир маданияти» ёки турли ёт оқимлар ниқоби остида тарғиб қилинаётган бундай кўринишлар аслида инсон маънавиятининг нечоғлиқ инқирозга учраганидан далолатдир.

Тўйми ёки жаноза? Маъноларнинг тескари айланиши

Тўй ва оила қуриш инсоният тарихида ҳамиша ёруғлик, умид, оқлик ва ҳаёт давомийлигининг рамзи бўлиб келган. Келин-куёвларнинг ҳаётнинг гўзаллигини акс эттирувчи либослар кийиши — табиий қонуният.

Бироқ суратда акс этган ҳолат сингари, қора либослар, нотабиий соч турмаклари ва ваҳимали пардозлар орқали ҳаётнинг эмас, балки рамзий маънода ўлим ва қоронғуликнинг тарғиб қилиниши инсоний қадриятларнинг оёқости бўлишидир. Муқаддас қадриятларни бундай масхараомуз кўринишга келтириш жамиятнинг соғлом қатламида ҳақли равишда нафрат ва эътироз уйғотади.

«Ўзгачалик» ниқоби остидаги руҳий бўшлиқ

Психологларнинг таъкидлашича, ўзига бундай ваҳимали, табиатга ва инсонийликка зид образларни танлайдиган шахслар ички руҳий изтироб ва бўшлиқдан азият чекишади. улар:

• Диққат марказида бўлиш;

• Жамият қонун-қоидаларига исён қилиш;

• Ўзларининг ички қўрқув ва тажовузкорликларини ташқи қиёфада акс эттиришга уринишади.

Бироқ бу йўл инсонни юксалтирмайди, аксинча, уни маънан тубанлаштиради ва атрофдагилардан узоқлаштиради.

Аждодлар ўгити: Шарқ фалсафасида ва муқаддас қадриятларимизда инсон Оллоҳ яратган энг гўзал хилқат экани, унинг ўз танаси ва қиёфасини бузиши, хунуклаштириши ўта оғир гуноҳ ва шайтоний йўл экани таъкидланади. Шайтоннинг асосий мақсади ҳам инсонни ўз асл табиатидан узоқлаштириш, уни адаштиришдир.

Ёшлар тарбиясига таҳдид

Энг хавфли жиҳати шундаки, бундай «образ»лар интернет ва ижтимоий тармоқлар орқали замонавий санъат ёки «тренд» сифатида ёшлар онгига сингдирилмоқда. Эндигина дунёқараши шаклланаётган ўсмирлар буни ҳавас деб билиб, миллий ва диний илдизларидан узилиши, қоронғулик ва тушкунлик кайфиятига берилиши мумкин.

Хулоса

Инсоннинг ташқи қиёфаси унинг ички дунёси кўзгусидир. Тўғри йўлдан адашган, гўзалликни хунукликда, ёруғликни эса қоронғуликда деб билган кимсаларнинг қилмишлари жамият учун жиддий огоҳлантириш бўлиши керак. Миллий ўзлик, соғлом тарбия ва диний қадриятларни асраш — бундай маънавий эпидемияларга қарши энг кучли қалқондир. Ҳаётимизни сохта ажнабий «маданият»ларнинг заҳарли меваларидан асраш барчамизнинг бурчимиздир.