«ВИЗИТКА» ЖАНГИ
Ярим тун. Тошкент-Самарқанд йўли. Жиззах довони яқинида йўл таъмири сабаб пайдо бўлган тирбандлик… Мана шундай асабий муҳитда ҳақиқий «реклама ҳужуми» бошланди. Аммо бу сафар оддий қурувчининг топқирлиги профессионал «мижоз овловчилар»ни ўз қуроли билан мағлуб этди!
Рекламачиларнинг «Қўл жанги»
Машиналар тўхташи билан ойнадан ёпишган йигитларнинг оғзидан бол томади: «Ака, ошхонамиз зўр, арзон қилиб берамиз, мана қоғозни олинг!» Рад жавобини берсангиз ҳам фойдаси йўқ — реклама варақлари худди жанговар снарядлардек машина ичига учиб киради. Ичкарига бир эмас, бир нечта қўл суқилади: «Олинг ака, олинг!»
Кутилмаган «Троян оти» операцияси
Қаҳрамонимиз вазиятни назоратга олди. У машина ичига ташланган ўша «реклама чиқиндилари»ни йиғиб, усталик билан буклади-да, «ташриф қоғози» (визитка) кўринишига келтирди. Набатдаги рекламачи пайдо бўлганида эса қарши ҳужум бошланди:
«Ука, майли, ошхонангга борамиз. Лекин сен ҳам бизнинг визиткани ол, керак бўлиб қолади. Мана офисимиз манзили, телефонларимиз…»
Рекламачи йигит хурсанд! Ўз қоғозини ўтказганига ишонган «овчи» қаҳрамонимиз узатган букланган қоғозни — яъни ўзининг шериги ташлаган рекламани — катта бир фирманинг манзили деб ўйлаб, эъзоз билан ён сумкасига солиб қўйди. Битта эмас, учта йигит шу тариқа «ташриф қоғози» билан сийланди.
Ҳайдовчининг кўз ёшлари ва фош бўлган «офис»
Тиқилинчдан қутулиб, машина тезлашгач, ҳайдовчи ҳайратини яшира олмади: — Ака, қаерда ишлайсиз ўзи? Офисингиз қаерда? — Мен оддий қурувчиман, офисим йўқ. — Боягиларга визитка бердингиз-ку? — Ҳа, уми? Ўзларининг қоғозини бу ойнадан олиб, у ойнадан ўзларига қайтариб бервордим!
Бу жавобдан сўнг ҳайдовчи кулавериб, кўзига ёш келди. Ишонувчан рекламачилар эса ҳозир ҳам Жиззах довонида «катта бир офиснинг визиткасини» сумкасида асраб юрган бўлса ажаб эмас!
Хулоса: Баъзан асабни сақлаб қолиш учун юмор энг яхши қуролдир. Жиззах довонидаги «рекламачилар» эса ўз қуролидан ўзи ўқ еганини ҳали ҳам билишмаса керак!
