«Барса»ни «оқ» қилганман!..
Ҳа, худди шундай қилганман. Бундан олдин «Барселона»нинг ашаддий мухлиси эдим. Ўйини ярим тунда бўладими, эрталабга яқинми — фарқи йўқ эди. Кўрардим, таҳлил қилардим, бошқалар билан баҳслашардим. «Қани эди, ҳамма Мессидай бўлса», дердим…
Аммо ажойиб кунларнинг бирида «Барса» ЛГБТ байроғини — бузуқиларни, ҳақиқий шарманда эканликларини кўз-кўз қилувчиларнинг байроғини кўтариб чиқди. Нафақат кўтариб чиқди, ҳаттоки ўзининг баланд биносига осиб қўйди… Ана шунда тепа сочим тикка бўлди. Улардан ҳеч ким қолмади: клуб президентидан тортиб, стадионда оддий қора иш қиладиганларгача битта қолдирмай сўкдим. Шунақа сўкдимки, улардан ҳеч ким (назаримда) қолмади…
Ўзим эса шу пайтгача унга мухлислик қилиб келганимга, ўйинларини кўриб умримни ўтказганимга роса сиқилдим. Ва бирдан «Барса»ни «оқ» қилдим… Энди у менга деса минг марта ютқазмайдими? Менга қолса, энг охирги лигага тушиб, бутунлай тарқаб кетмайдими — сариқ чақалик ишим йўқ… «Реал» унинг олдида ўлса ўлиги ортиқ!
