ЎЛИМГА ҲАМ ҲАВАС ҚИЛДИРДИ!

ЎЛИМГА ҲАМ ҲАВАС ҚИЛДИРДИ!

Бугун бир чинор йиқилди… Аммо бу йиқилиш — мағлубият эмас, балки 102 йиллик зафарли ва гўзал юришнинг олий якуни эди.

Отам ўз амонатини Яратганга топширдилар. Ортига бир асрлик нурли из, ибрат мактаби ва 13 нафар вояга етган, эл хизматидаги фарзандларни қолдириб, мангуликка йўл олдилар. Бу шундай умр эдики, унга ҳатто ажал ҳам ҳурмат билан яқинлашгандек гўё…

💎 Аср билан юзма-юз: Поклик фалсафаси

102 ёш. Бу шунчаки рақам эмас, бу — бир асрлик софлик имтиҳони. Отам умр бўйи на носга, на сигаретга ва на ичкиликка қўл урдилар. У кишининг тилидан бирор инсон озор топмади, қаттиқ кулишни ҳам, фарзандга қаттиқ гапиришни ҳам ўзларига эп кўрмадилар. Биз отадан фақат меҳр кўрдик, фақат дуо олдик.

Ҳайратланарлиси шундаки, умрларининг сўнгги лаҳзаларигача отамнинг онглари тоғ булоғидек тиниқ, хотиралари эса ҳайратланарли даражада равшан эди. 28 март куни: «Демак, 3 кундан кейин апрель келади…» деганларида, вақт ва замон туйғусини йўқотмаган буюк саботга яна бир бор лол қолдим.

🕊 Жон таслим қилиш эмас, «Тўй»га кетиш…

Ҳазрати Румий ўлимни «Тўй кечаси» — Яратган билан дийдор, деб атаган эдилар. Отамнинг кетишлари ҳам худди шундай бўлди: на азоб, на қийноқ ва на оғриқ. Тушлик овқатни еб, фарзандлари қуршовида бироз суҳбатлашдилар-да, чуқур бир нафас олиб… шу нафас билан жимгина, енгилгина узоқ сафарга равона бўлдилар.

Бу кетишга ҳавас қилмасликнинг иложи йўқ эди. Инсон ўз розилигини олиб, ҳаммани рози қилиб қандай кетиши мумкинлигини отам ўз ўлимлари билан исботлаб кетдилар.

🕯 Она соғинчи ва букилмас ирода

Онам вафот этганидан кейин ҳам отамдан бирор марта шикоят эшитмадик. Қалбидаги соғинчни сабр билан енгиб, атрофидагиларга фақат дуо улашдилар. У кишининг бизга қолдирган энг катта мероси — «Сабрли бўл, бировнинг ҳаққига кирма, адолатли бўл» деган ўгитларидир.

💔 Музлаган қўллар соғинчи…

Энди бу қўллар… Ҳар сафар меҳр билан пешонамиздан силаган, дуога очилганда борлиқни нурга тўлдирган ўша қўллар энди бизнинг қўлимизни тутмайди. Лекин ўша қўллар эккан меҳр дарахтлари бизнинг қалбимизда мангу яшайди.

Сиздек улуғ инсоннинг фарзанди бўлиш — мен учун энг олий шарафдир, Отажон!

Илоҳим, Оллоҳ барчамизга мана шундай ибратли умр, ақл-заковат ва сокин хотима насиб этсин. Жойингиз жаннатда, руҳингиз шод бўлсин, оламни нур соғинчига тўлдириб кетган Отам!

Дўстларингизга ҳам юборинг: